معرفت حضرت باریتعالی

خدا را شكر، آهی هست، گاهی همدمی دارمدر اين هنگامهی بی همدمی، شادم غمی دارم...مخواه از من كه با اشكی بريزم هيبت خود راكه روی شانههای خستهام ارگِ بَمی دارمهوای بی کسی بعد از تو آنسان آدمم كردهكه در هر خانهای پا میگذارم مَحرمی دارم!برای سيب دادن دستِ مردم، شاخه خم كردمشما دست كجی دارید و من دست خَمی دارمكويری با تفاخر گفت: دريا بوده ام روزی...تو اما قطرهای! گفتم: اقلاً من نَمیدارم!چيَم جز «اشک و آه و خشم و غربت؟» پس رهايم كنكه با اين «آب و باد و خاک و آتش»، عالمی دارم!#حسین_زحمتکش...

ادامه مطلب