غزل خدا می بخشد ! برای توبه اشکستن امده اینجا

ببند به مهرت که برای بستن آمده اینجا

ببند به زلفت همه ی مرا به تار مویی

گمان مبری که برای گسستن آمده اینجا

هزار غم ز ازل به جانم رخنه دارد و اما

برای نگاه عاشقانه و ز غم رستن امده اینجا

بمیرم برای دل تلاطم طوفان زده ی زخمی تو

کاش بدانی برای کمی مرحم بستن آمده اینجا

همیشه ات آن سوی جوی آب دیده ام دستم گیر

برای با تو بودن و عاشقانه زیستن آمده اینجا

مگر می شو د از تو و عشقت چشم پوشید ؟

خدا می بخشد! برای توبه اشکستن آمده اینجا

" یوسف "