غزل وای بهارم آمده جانم دهد

باز بهارم آمده جانم دهد

آمده دارو و درمانم دهد

آن که زخمی زد ، رفت ، باز آمده

نامسلمان ، باز ایمانم دهد

ای محالِ بوسه های من ، شود؟

بوسه ای در خواب ، پنهانم دهد؟

مُرده را آب حیات عیسی(ع) دهد

وای اگر جامی دهد، جانم دهد

آمدی ای من فدای شوقِ تو

کی شود ، این هجر پایانم دهد

هر دو سودا ، حالِ خوش داریم ما

وعده سازد ، حُکم طوفانم دهد

وای آمد ، این نهال از خاک رُست

تا ثمر سازم ، بارانم دهد

ای خوش انصاف ، من پریشانم ببین

دست به گیسویِ پریشانم دهد

آمده ، باور نمی آید مرا

بوسه ای آن ماهِ تابانم دهد

" یوسف "