شیطنت روزگار،

یکروزهایی بیآنکه بفهمیم روز بدمان از آب در میآید:
لباسمان لک بر میدارد
موبایلمان لیز میخورد
اسنپ گیرمان نمیآید
اطرافیانمان یک چیزهای بهدردنخور بارمان میکنند
شارژرِ لپتاپمان را جا میگذاریم
توی ترافیک میمانیم، پول نقد میخواهیم اما عابربانکهای شهر دستبهیکی میکنند و فلج میشوند
دیر میرسیم، گند میزنیم
کفترها بازیشان میگیرد و از آسمان و زمین برایمان میبارد.
و زمان طوری میچرخد که انگار سر لج با ما دارد.

شاید جهان هم اینطوریست؛ یک روزهایی لطف دارد و یکروزهایی 1اش گل میکند و میخواهد سر به سرمان بگذارد.

این شیطنت 1 سهم ما از بدبیاریهای دنیاست.
حقمان را باید بگیریم و بعد لابهلای خرتوپرتهامان بیندازیمشان.