غزل هرچه می خوانی همان با من هم اوا می شود

هر چه میخوانی همان با من هم آوا می شود

یاد داری گفته بودی رُز قرمز را بیشتر مایلی ؟

روزی یک غنچه گل رُز در باغچه ام وا می شود !

گفتی : بی انصاف مگر دل در دلت , دلتنگ نیست؟

دل از آنِ تو شده , با ما مگر پا می شود

آتش است جانم , طبیب با ختده می گوید: برو

عاقبت کارت به عشق منجر به سودا می شود

" یوسف "