آن ترانه دل نشین " یارا " را نه آواز کنم
نفس کشیدن بی تو سخت است تو میفهمی
بی تو و عشقت چگونه به خوشبختی پروازکنم
همیشه چشم و گوشم به راه مانده تا خبر آید
به ضربه ای از در , کودکانه بشتابم تا در باز کنم
منتطرم همیشه تا یکی روز خودنمایی کنم
بخواهد جان را , از ته دل قربان آن طناز کنم
ای میوه ی گم شده ی بهشت من بیا کنارم
تا با تو به همه ی این اهالی فخر و ناز کنم
" یوسف "
برچسب:
نویسنده: پرهام امینی