غزل نذر عشق کرده ام جان را

رسید مژده مرا که آشنای موعودت آمده

گذشت غم دیروز و روزگار پر سودت آمده

نگفتم دلا به صبوری نشسته گنج عشق

نیک نگاهش دار ، همه ی تار و پودت آمده

نذر عشق کرده ام جان را که بیابمش

دلا در آیینه ببین که نمودت آمده

مرا غرق نعمت کرده ای و دولت عشق خدا

این شرمسار و گنه کار به سجودت آمده

مرا عطر یاس باغچه دل تو پر طمع نمود

به قصد چیدن چند شاخه ز جودت آمده

کجاست غصه دلت ؟ به بوسه ای بزدایمش

این شاعر نو پا برای آرامش وجودت آمده

بگوییدش چه نشسته ای به غم بیا بازار عشق

تاجری گمنام برای خرید خال کبودت آمده

" یوسف "