غزل یک بوسه ز تو ارزش این جان ندارد ؟

من منتظرم کی شودم جان بگویی ؟

بین خون جگرم ، کی شودم جان بگویی؟

یک جلوه ز مهرت چنین در به درم کرد

آسیمه سرم ، کی شودم جان بگویی ؟

دانسته مرا پای به سودا کشاندی ؟

آید خبرم ! کی شودم جان بگویی ؟

با عکس خیالت نشستم به گریه

نآیی به برم ؟ کی شودم جان بگویی؟

طوفان دلم کی شوم آرام به جز تو ؟

ذکر سحرم ! کی شودم جان بگویی ؟

شعرت شده آرام دلم باز غزل گوی

ماند اثرم ؟ کی شودم جان بگویی؟

یک بوسه ز تو ارزش این جان ندارد ؟

شاه و قمرم ! کی شودم جان بگویی؟

ای راز نهان دل این ماه ! کجایی؟

سرّ و ثمرم ! کی شودم جان بگویی؟

محراب مرا پُر نمودی ز خیالت

این هست هنرم ، کی شودم جان بخوانی؟

" یوسف "