غزل ساحا افتاده ام کاش به دریا شوم

ساحلِ افتاده ام کاش به دریا شوم

خسته ز هجران تو , بادیه , صحرا شوم

کاش رسد تا خبر : " از تو خبرها گرفت"

زین خبر ناشده , عاشقِ نو پا شوم

ای همه ی جان من کن گذری تا که من

عشقِ محالِ تو را شهره به دنیا شوم

خنده ی غم می زنم طعنه ی اغیار را

آب گذشته ز سر باد که رسوا شوم

خطِ جنونم تویی شعر و فنونم تویی

سرِّ کنونم تویی گاه به آوا شوم

کی سبُکم می کنی جان ز ثقل غمت

شب زهجوم خیال خانه ی غوغا شوم

سحر دلت,چاره چیست؟صبر نشد چاره ام

بو که جنونی کنم یا برسم یا شوم

ای که ربودی دلم , بُردی چه سودی دلم ؟

یادی کنی یادِ ما در دلت آیا شوم ؟

ما که به شب زمزمه با دلت تو , هم همه

آی و مکن واهمه میل تو زیبا شوم ؟

" یوسف "