بشنو از دل تا خبر دارت کندتاج عشق افکنده , سردارت کند عالم هستی زعشق آمد پدید آنکه عشق را دید , خود را هم ندید؟ عشق و تشویشش دائم توام است رنج و هجر وغصه هایش با هم است عشق که آمد قبله , ای جان می رود قبله ات بر سمت جانان می رود فرصتی خواهی که قربانی کنی هر چه داری در رهش فانی کنی تا یقین دارد که جا...

شمع گفت به پروانه : چرا تو دوری ؟گفتا که در این بزم کجا هست نوری ؟ تو نور بنما تا تو را جان بنهم بین من و تو نبینم اندک شوری ******************************* شمع گفت به پروانه : به اتش نزنی ؟ افروخته ام چرا مشوش نزنی ؟ پروانه بگفت : آتش تو سوزان نیست از خاک بر آ چرا تو بر عرش نزنی " یوسف "

من همانم که شروعش کردی , نکند دل بکنی, دل ندهی , بی سر و سامان شوم "فائزه شبانی"

در وادی عشق خام بُوَد هر که ز یارش گله داردباید که بسوزد چو شمعی نگارش اگر فاصله دارد سودا زدگان شکوه ندارند به سنگ بازی طفلان سالها ز صبوری به عشقت چنین حوصله دارد دل بردن و دل دادن و هم غصه هجران و رقیبان آسان نبود , راه وصال است که صد مرحله دارد گر خام بُدم اول کار , پخته شدم , نک بسوختم باری فنا...

ای فرشته ی من این داغ تا قیامت به دامان من استطبیبِ رقیب گشته ,علی رغم دلش , او که درمان من است نه راه گریز به پیش و نه راه واپس کشیدنم چه کنم ؟ به گریه اسیر و به دلتنگی مبتلا او که سامان من است نه نگه داشتنش حکیمانه است نه رفتنش عاشقانه عاشق شدی که بدانی این دل نه به فرمان من است؟ به خیال چنان اسیر...

برای غزلهایم همه به انتظارند ولی تو نه تا ورودم به شهر ثانیه شمارند ولی تو نه تو از تبار غروری که دل نمی دهی به عشق چقدر به عشق به شهر گرفتارند ولی تو نه شکار صیدی چو تو مشکل است چاره کجاست همه تشنه ی محبت و مهر و گفتارند ولی تو نه نکند خدای نکرده دلت بند کسی باشد وای به من همه شان محکوم سنگ باران و...

بی وفا مخوان مرا , چه دانی چه دردی است نگفتن دردپنهان کرده به جانِ خویش هزار راز و درد این تنها مرد هم راز من فقط اشگ و این غزلهای بی زبان تکراری اند آتش فتاده چو اتشفان به درونم ؛ مبین مرا به ظاهر سرد غیبت مرا دیدی و به عشق دروغین تعبیر کردی خوشا به حالت که ندانی چرا از تو شده او رد گمان ندارم که ب...

بی تو نفس اندر شمار اندر شمار است ای پری زاددل بسته ات دائم به فکر این قمار است ای پری زاد آیا قمار عشق من در عاشقی بُرد است یا باخت ؟ می میرم از غم که رقیبی در کنار است ای پری زاد سخت است تا نام رقیب بر لب بردن , باور نداری ؟ تا اوست حاضر, شاعرت سوگِوار است ای پری زاد ای شهد عشق, شیرین مشو بر کام ا...

به هر تار جانم صد آواز هست دریغا دستی به مضراب نیست " احمد شاملو "

صفای دل و جانم کجایی ؟ دلم به زنگار افتاده مگر این عاشق کهنه ی جان ز چشم یار افتاده ؟ مرا ز تو نصیب همان خیالات شبانه بوده و بس مگر همان دیداری که فقط یک بار افتاده زجان و خاطراتم نتوان برون سازمت بمان تا نفس آخر خدایا دلش بندِ کسی نباشد جز من ! انگار افتاده از وقتی صحبت از اغیار شده در شهر , غر

شگون ندارد صبح را بی شعر تو آغاز کنمآن ترانه دل نشین " یارا " را نه آواز کنم نفس کشیدن بی تو سخت است تو میفهمی بی تو و عشقت چگونه به خوشبختی پروازکنم همیشه چشم و گوشم به راه مانده تا خبر آید به ضربه ای از در , کودکانه بشتابم تا در باز کنم منتطرم همیشه تا یکی روز خودنمایی کنم بخواهد جان را , از

- الهی تو دانی و هیچ کس نداند , تو ببخش سیاهی نامه ی اعمالمتا هیچ کس نخواند . - الهی به هیچ چیز شبیه نیستی , ولی همه خوبیها شبیه تواند. - الهی خوبیهای تو و بدیهای من با هم برابرند . - الهی بی نهایت نعمت دادی , بی نهایت کفران کردم بی نهایت چشم پوشیدی , بی نهایت عصیان کردم بی نهایت بخشیدی , بی ن

سکوت زیبا نیست مگر در چشمان توگریه پسندیده نیست مگر در دامان تو به هر چه علاقه داری به چشم من زیباست شاید به جرم عاشقی شوم ز سربداران تو منم تشنه ی عطشناکِ ذره دره ی مهربانیت بُوَد که سیراب شوم روزی زچشمه ساران تو؟ شکست در عاشقی نیست مگر خیانت کاران را یا در هجر دایم الحضورم, یا در کنار , از یاران ت...

درگیرِ رویایِ توام , درگیر رویای منی ؟در فکرِ فردایِ توام در فکرِ فردای منی ؟ انقدر عزیزِ این دلی از خود فراموش گشته ام هستیِ من هستیِ من آری تو دنیای منی از دینِ خود برگشته ام بر دینِ تو پیوسته ام از قیدِ خاکی رسته ام آری تو عُقبایِ منی شاهان ندانند حالِ ما کیفیتِ احوال ما اغیار ماتِ قالِ ما مستم ک...

نعره زد عشقت : که من سودایی امحاصل درد و و غم و رسوایی ام بشنو از من وز دلم , راز درون چون رسیده بهر تو پای جنون بین قرار ما به سودایی کشید عهد بستیم , حیف به تنهایی کشید صد سبب دخلند به این هجران تو بی سبب عاشق نشد نالان تو ابر از آن بالا جاری می شود امر از آن بالا کاری می شود این همه ت

بیا که تارهای دلم آهنگِ غزل تو را دارندبیا که این چشمها , ز چشم تو می بارند دگر مردم این شهر برای هم دردی دلِ من شقایق و شب بو و رُز و رازقی نمی کارند تو رفتی برکت و آرامش و آواز از این اهالی رفت هم دردی ابرها ببین که دیگر نمی بارند چه می دانستم که بی تو زچشم عشاق می افتم اگر نباشی برای منِِ

فدای درد جانسوز دلت , نگفته می دانم اینکه قلبت نسوزد , دعا می خوانم باورت نیست که چگونه عزیزی به جانم برای اینکه تو بمانی , می روم , نمی مانم مخوان مرا سنگ دل ! دلت می آید ؟ مهربان من همانی هستم که دیده بودی باورم کن همانم بیا و عقده های دلت را به جان من خالی کن سبک شو در این فراق به گلایه ها, ا

چرا پس می زنی عشق من دیوانه را جانا ؟چو من شیدا نمی یابی چینین پروانه را جانا شنیدم میل به می داری که فارغ گردی از هستی ز بهر تو قرق کردم من این میخانه را جانا من از حرف حرف تو شعر و غزل با مثنوی سازم فقط یادی نکن , هجر و فراق , افسانه را جانا شمیم یاد تو مارا به وجد می آرد و مستانه می دارد اگ

تو شنیده ای زبانی ! نچشیده ای چه دانی ؟پیِ چند ابرو کمانی هر چه اندیشی همانی تو شبی به دل برون آ به میان عاشقانش همه کائنات هیاهو برُبایدت چو خوانی تو بکش صبوح و جامی برِ تو نهاده دامی به برش رسی به کامی تو به خاکدان نمانی همه عارفان به کویش بر گرفته تار مویش سر کشند جام صبویش کن نگاهی آسمان

ای داغ نهاده به دل عاشق خسته وآنگه که نهاده , خودش زود برسته بسته دل و جانم به همه تار وجودش رفت از دیارم که گویا به عشق عهد نبسته تو نیز دهی تار وجودت به دلی , زار آنگه بدانی که به این دل چه نشسته ما نیز چو تو دل بشسکتیم و برفتیم امروز دو چندان دل ما نیز شکسته این آینه ی دهر چه زیبا بنم